Tuinarcheologie in Vlaanderen

Tuinarcheologie is niet hetzelfde als archeologie in tuinen. 

Deze laatste onderzoekt door middel van opgravingen objecten en hun contexten in tuinen. Tuinarcheologie daarentegen probeert bewijs te vinden voor tuinaanleg en de bijbehorende resten, nl. bouwkundige- en  tuinconstructies zowel als biologisch materiaal. Hoewel tuinarcheologie in Europa al twee decennia succesvol toegepast wordt, is ze in Vlaanderen pas recent geïntroduceerd met twee kleinere opgravingen van grote historische tuinen. Het ene project probeerde de aard en de indeling van de 18de-eeuwse tuinpaden in de Neue Garten (1786) van de Landcommanderij Alden Biesen te bepalen ter voorbereiding van een restauratiecampagne. Het andere zocht naar sporen van de vroeg-17de-eeuwse tuin in de binnenhof van het Plantin-Moretusmuseum als onderdeel van een studie naar een in situ-tuinreconstructie. Beide opgravingen gaven de kans substantiële en nuttige expertise te vergaren in het erg gespecialiseerde en multidisciplinaire onderzoeksveld van de tuinarcheologie en toonden aan dat het veel meer is dan een instrument voor reconstructie. Verneem er alles over in Relicta 10.