Zomerreeks: Nick Van Liefferinge in zes vragen

Erfgoedzorg kent vele facetten en is iets dat we samen doen. Daarom laten we deze zomer een tiental mensen uit de erfgoedsector aan het woord. We stelden ze zes vragen. Deze week laten we Nick Van Lieffringe aan het woord.

Wie is Nick?

Mijn loopbaan als archeoloog ging van start in de Geraardsbergse moestuinen van mijn ouders en grootouders tijdens de jaren 1980. Ik groef daar “diepe” putten en verzamelde zowat alles wat er in de aarde verscholen zat. Met grote fierheid presenteerde ik de collecties aan de grondeigenaars. Nu ruim 30 jaren later - maar met een diploma archeologie (Universiteit Gent, 2006) op zak - heeft er nog geen carrièrewending plaatsgevonden.

Sinds 2011 ben ik werkzaam bij Studiebureau Archeologie bv.

Werk jij graag in de onroerenderfgoedsector en waarom? Zou je het aanbevelen aan anderen?

Wegens de mogelijkheid tot het combineren van passie en creativiteit, is werken in de onroerenderfgoedsector voor mij vanzelfsprekend een plezier. Maar iedereen die is gebeten door archeologie, oude gebouwen en/of landschappen kan zich als vrijwilliger ontplooien tot een ambassadeur van lokaal of regionaal aanwezig erfgoed, wat uiteindelijk kan leiden tot een succesvolle professionele loopbaan.

Op welke realisatie ben je het meest fier?

Binnen mijn takenpakket als veldarcheoloog ben ik het meest fier op de resultaten van prospectie-onderzoek. Dat is immers hét moment bij uitstek wanneer er gloednieuwe informatie uit het bodemarchief aan het licht komt, mits een zorgvuldige waarneming. Iedere prospectie die leidt tot een opgravingscampagne met boeiende resultaten en kenniswinst verschaft me veel voldoening.

Welk boek over een onroerenderfgoedthema heb jij het laatst gelezen?

Onlangs las ik het rapport Fier op de hoeve van hier. Historische hoeves in Zuid-Hageland van Claudia Houben, gepubliceerd in 2019. De vele case studies in het werk nodigen de lezer uit om de wandelschoenen aan te trekken en zelf eens op streekverkenning te gaan, al dan niet in de vorm van een gezinsuitstap. Al snel wordt dan duidelijk dat er ook in landelijk gebied veel (architecturale) erfgoedpareltjes zijn verborgen.

Wat zie jij als de grootste uitdaging voor onze sector?

Een sterk aan publieke opinies onderhevige sector is gebaat met goed gesmeerd systeem van zelfreflectie. Het komt er op neer dat we ons blijvend moeten afvragen of de keuzes die we ooit hebben gemaakt ook vandaag nog steeds de toets der kritiek doorstaan. Dus pro-actief de hand zoveel mogelijk in eigen boezem steken om te vermijden dat we door externe (politieke) beslissingen in snelheid worden gepakt.

Welke Vlaamse erfgoedsite zou iedereen eens een keertje moeten bezoeken?

Uiteraard zijn alle Vlaamse erfgoedsites die zich situeren tussen het middeleeuws vissersdorpje Walraversijde en de mergelgrotten van Kanne uniek in hun soort en dus de moeite waard om te bezoeken. Voor iedereen die een fascinerende reis in de tijd wil maken is de archeologische site van het Teseum in Tongeren een aanrader. Deze locatie roept bij mij alvast herinneringen op aan het stadje Mértola in Portugal en meer specifiek de in situ bewaarde resten van de Casa Romana aldaar.