Deze projectfiche behandelt het opmaken van een handleiding voor staalname en bemonsteringsstrategie voor twee van de meest toegepaste natuurwetenschappelijke dateringstechnieken in het archeologisch erfgoedonderzoek, namelijk. dendrochronologie en radiokoolstofdatering. Met deze twee technieken wordt naar schatting 90% van de vragen rond natuurwetenschappelijke dateringsproblemen aangepakt.

Aanleiding

Binnen de archeologie worden vondsten of contexten traditioneel gedateerd op basis van de stratigrafische context, van hun morfologische kenmerken of van bepaalde historische verbanden die gelegd kunnen worden. Bij het ontbreken van een historisch kader krijgt men enkel een relatieve datering ‘ouder dan’ of ‘jonger dan’. Natuurwetenschappelijke dateringstechnieken kunnen hierbij een oplossing bieden. Vooral radiokoolstofdatering en dendrochronologie worden in archeologische en bouwkundig erfgoedonderzoek ingezet. Dit kan een scherpe datering opleveren indien de staalname en dateringsstrategie op een doordachte manier werden uitgevoerd, kunnen echter ook bepaalde biologische of fysico-chemische eigenschappen van het opgegraven materiaal voor datering gebruikt worden. 

Doelstelling

Dit project wil een praktische handleiding opstellen voor staalname en bemonsteringsstrategie voor twee van de meest toegepaste natuurwetenschappelijke dateringstechnieken in het archeologisch en bouwhistorisch erfgoedonderzoek, namelijk dendrochronologie en radiokoolstofdatering. 

Output

  • Een praktische handleiding met een focus op staalname en bemonsteringsstrategie voor radiokoolstofdatering en dendrochronologie.
  • Een  leidraad uitwerken die kan gebruikt worden voor toezicht op kwaliteit bij uitvoering en rapportage.